سه نوع اصلی از فرآیندهای تولید توری فایبر گلاس وجود دارد: سیم پیچ فیبر متقابل، سیم پیچ پیوسته الیاف و ریخته گری گریز از مرکز.
سیم پیچ فیبر رفت و برگشتی (روش با طول ثابت): در این فرآیند، مخزن اشباع با یک سنبه چرخان به صورت رفت و برگشتی حرکت می کند. رشته های فایبرگلاس بلند در یک زاویه مشخص نسبت به محور سنبه قرار می گیرند. زاویه سیم پیچ با نسبت سرعت حرکت مخزن اشباع به سرعت چرخش سنبه کنترل می شود. حرکت انتقالی مخزن اشباع کنترل الکترومکانیکی کامپیوتری است. تعداد لایه های سیم پیچ به تدریج افزایش می یابد تا به ضخامت دیوار طراحی شده برسد. پس از سیم پیچی، رزین موجود در محصول اساسا پخت می شود. پس از پخت، سنبه از لوله فایبرگلاس خارج می شود.
سیم پیچی الیاف پیوسته (روش پیوسته): در این فرآیند، لوله از طریق یک ایستگاه تغذیه حرکت می کند که مخلوطی از رزین{0}}رووینگ تابیده نشده آغشته شده، الیاف فایبر گلاس خرد شده و ماسه رزین را تامین می کند. لوله با پیشروی مداوم سنبه شکل می گیرد.
فرآیند ریختهگری گریز از مرکز (روش با طول ثابت): در این فرآیند، آرماتور فیبر شیشهای بریده شده و ماسه به یک قالب فولادی متصل به یاتاقان وارد میشوند. رزین غیراشباع با یک کاتالیزور به یک انتهای قالب تزریق می شود و تقویت کننده را آغشته می کند. تحت نیروی گریز از مرکز، رزین هوا را از الیاف و پرکننده ها جابجا می کند و یک ماده کامپوزیتی متراکم و غیر متخلخل ایجاد می کند. به دلیل نیروی گریز از مرکز، یک لایه سطح داخلی{5}صاف و غنی از رزین روی دیواره داخلی لوله تشکیل میشود که سپس در دمای بالاتر پخت میشود. لوله هایی که با استفاده از این روش تولید می شوند، لوله های پر شده با ماسه{7}}پلاستیک تقویت شده با فایبر گلاس (FRP) نیز نامیده می شوند.
تولیدکنندگان بسیار بیشتری در سراسر جهان از فرآیند سیم پیچی فیبر رفت و برگشتی نسبت به دو روش دیگر استفاده می کنند. یکی از دلایل این است که لوله های FRP که با استفاده از این فرآیند تولید می شوند، طیف وسیع تری از کاربردها و کاربرد بهتری دارند.
